Pagina's

donderdag 27 oktober 2016

De blogmicrobe

Chiel is getroffen door de 'blogmicrobe'. Die ziet er zo uit ...

Het komt wel vaker voor dat er in het derde leerjaar iemand de 'blogmicrobe' opdoet. Deze zorgt er namelijk voor dat jij je pen vastgrijpt en leuke verslagjes begint te schrijven. Wees voorzichtig want deze microbe zorgt ervoor dat je een goede reporter wordt. Ai ai ai ai!
Je kan er niets tegen beginnen. Er is geen pilletje of siroopje voor. Het enige wat je kan doen is... schrijven!

Hallo,
Ik ben Chiel en ik ga vertellen over de klas.
We hebben al heel wat dingen gedaan zoals spelling en taal. En we doen nog veel meer. We mogen soms kleuren en spelen. Maar als de juf 'stop' zegt dan moeten we wel echt stoppen.
Er hangt een verkeerslicht aan het bord. Er zijn 3 stappen: groen is normaal, oranje is een beetje stiller zijn en rood is één minuutje zwijgen.
Op de speelplaats speel ik veel voetbal met Maaike en Maxime, Jerome en Sourik. Dat vind ik heel leuk. En ik doe nog véél meer.

Nu vertel ik iets over het kapsalon. Ik had een mooi kapsel. Dat hebben jullie wel gezien op de klasweblog hé. Mijn haar was vol met gel. Er zat ook een klein parapluutje in. Sourik zag er ook cool uit. Maaike en Genevaldo en iedereen was mooi. Ook de foto's van 3a waren leuk. Seppe en Lowietje hadden hun haar gewoon. Marie had een leuk apparaatje bij voor de meisjes. Leuk!

Ik schreef ook een verslagje over Jozef. Het verhaal van Jozef vond ik super leuk. Ik heb veel geleerd. Bijvoorbeeld dat Jozef in Kanaän woonde. We hebben ook een toets gedaan. Elke keer hing de juf de prenten aan het bord. We leerden ook het liedje van Jozef. Dat begint met: 'Tenten in het zand' enzovoort. Als we de prenten in de juiste volgorde aan het bord moeten hangen, moeten we ook ons stuk van het verhaal vertellen. Dat heb ik twee keer gedaan.
Tegen mijn mama heb ik gezegd dat ik het spijtig vond dat Jacob dood gaat op het einde. Maar op het einde zeggen de broers ook sorry en waren ze toch samen zonder Jacob. 

Als laatste stukje vertel ik nog iets over fort 4. Dat was heel leuk. We kregen allemaal een nummer en werden dan een ploeg. Wij zijn gewonnen! En ik had een hele leuke ploeg. We speelden voetbal en nog andere spelletjes. Ik heb juf Joyce haar staart kunnen pakken.
Een andere keer in het fort mochten we een indianentotempaal maken. Op het einde kreeg elk kindje een mooie appel. En het was ook super leuk dat we onze zaklamp mochten meebrengen.

Er is nog zoveel meer. Dit waren mijn verslagjes!
Vele groetjes van Chiel 


(Eerlijk gezegd vinden wij die 'blogmicrobe' wel heel leuk.
Het is fantastisch om jullie verslagjes te lezen. Ssttt niet door vertellen hé.)

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Bedankt voor je reactie!
Je tekst verschijnt niet meteen. Hij wordt eerst nagelezen.
Het kan dus even duren voor die hier getoond wordt.
Kom later nog eens terug. Misschien heeft er wel iemand geantwoord op jouw opmerking ...