Pagina's

donderdag 4 februari 2010

Doorgeefopstel

Vroeger - in de tijd toen de dieren nog spraken! - deden we het zo:
Je kreeg een beginzin opgegeven. Of je moest er zelf één verzinnen. Dan moest je het verhaal verderzetten. Eén of twee zinnetjes erbij schrijven.
Als iedereen klaar was, werd het blad doorgegeven. Je las wat andere kinderen al hadden genoteerd. En je schreef er zelf ook weer een zin bij. Enzovoort, enzoverder. Na een tijd moest het verhaal worden afgerond: een einde bedenken.
Dat leverde een reeks vreemde vertelsels op. Het ene natuurlijk al wat spannender of grappiger of duidelijker dan het andere.

Nu - in de tijd dat de dieren al lang niet meer praten! - doen we het zo:
We krijgen op de pc een Word-document voor onze neus geschoven. Daarop zien we een vreemde prent. Er staat al dan niet een beginzin onder getypt.
Wij zetten het verhaal verder door telkens een vervolgzinnetje bij te tikken. Zijn we klaar? Dan schuiven we door naar de volgende pc. Na een tijd wordt het verhaal afgerond; we bedenken een einde.
Dat klinkt al bekend, niet? En ook de resultaten blijven gelijkaardig. De ene vertelling al wat spannender of grappiger of duidelijker dan de andere. Juist!

'n Verschil met vroeger is nog dat we nu die verhalen aan iedereen kunnen tonen. En dat doen we hier. Alle doorgeefopstellen gebundeld in één PDF-document.
Veel leesplezier!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Bedankt voor je reactie!
Je tekst verschijnt niet meteen. Hij wordt eerst nagelezen.
Het kan dus even duren voor die hier getoond wordt.
Kom later nog eens terug. Misschien heeft er wel iemand geantwoord op jouw opmerking ...