Pagina's

vrijdag 22 april 2016

Sonderlich en zonen


Waarom stond er vanochtend een woonwagen op onze speelplaats?
Deze kinderen vertellen er over.

Bij het begin was de mijnheer niet rustig. En de mevrouw vertelde over hun papa die dood was. 
Toen vertelden ze over de tranen van de wereld en van de mensen.
Ze zongen zo mooi.
Dat was grappig dat de mevrouw niet rustig aan het huilen was.
Bij het einde kwamen er uit het masker van die papa tranen uit.
Bondo Longo

***

Vandaag gingen we naar het theater Sonderlich en zonen.
Er was een meneer die altijd dacht dat de postbode de politie was, zijn broer die probeerde de muziek van zijn vader terug te spelen en het zusje.
Vroeger huilden de mensen en god vond dat goed. Maar op een dag stopten de mensen en dan stuurde god de vader.
Als de vader zong, huilden de mensen en hun harten gingen open. 
Op een dag vonden ze dat er teveel werd gehuild en als vader aankwam, joegen de mensen hem weg.
In een dorp joegen de mensen hem weg, maar hij bleef doorzingen. De mensen gooiden met stenen en dan knepen de mensen zijn keel dicht, zodat hij niet meer kon zingen, maar ook niet kon ademen.
En hij ging dood. 
De hemel werd zwart en de hemel begon te huilen. Er vielen meer dan duizend tranen en ook een gouden traan.
Pepijn

1 opmerking:

Bedankt voor je reactie!
Je tekst verschijnt niet meteen. Hij wordt eerst nagelezen.
Het kan dus even duren voor die hier getoond wordt.
Kom later nog eens terug. Misschien heeft er wel iemand geantwoord op jouw opmerking ...